Θρούμπα

Η θρούμπα (Satureja thymbra) (Σατουρέγια η θύμβρα). Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών και στη χώρα μας το συναντούμε με τις κοινές ονομασίες θρούμπα, γεροντόχορτο, θρούμπι, θρύμπα, τραγορίγανος, ζαρμπούνι ή ζαμπούρι.

Είναι πολυετές φρύγανο με έντονες αρωματικές ιδιότητες, που φτάνει σε ύψος τα 40 εκατοστά, χνουδωτό, αδενώδες. Έχει μυτερά φύλλα που φτάνουν σε μήκος από 9 έως 14 χιλιοστά. Σπόνδυλοι αραιοί με πολλά άνθη μοβ, ροζ ή λευκά. Κάλυκας τριχωτός, σχεδόν κρυμμένος από εξ ίσου μεγάλα βράκτια.

Το συναντούμε σε φρυγανότοπους, κύρια σε ασβεστώδη εδάφη. Είναι φυτό που αγαπούν οι μέλισσες και κατά την εποχή της άνθισης για να το μαζέψετε, πρέπει να παλέψετε με τις πολυάριθμες μέλισσες που το επισκέπτονται για να το τρυγήσουν. Η χρήση του βοτάνου στη μαγειρική είναι όπως της ρίγανης. Αρωματίζουμε με αυτό ξύδι και ελιές θρούμπες. Συνδυάζεται με ψητά κρέατα, όσπρια, μαρινάδες, σάλτσες, ομελέτες, άσπρα τυριά, σαλάτες, νερόβραστα χλωρά κουκιά και ωμά λαχανικά.

Στην Ελλάδα απαντούν και άλλα είδη Satureja με το κοινό όνομα θρούμπα και με παρόμοιες ιδιότητες (και την ίδια χαρακτηριστική οσμή), που έχουν ευρύτερη εξάπλωση, όπως η Satureja hortensis (χρησιμοποιείται ως αρτυματικό, επίσης για γαργάρες για τον πονόλαιμο, και ως χωνευτικό έγχυμα), ή είναι τοπικά ενδημικά, όπως η Satureja athoa, που βρίσκεται μόνο στη χερσόνησο του Αδω, και οι Satureja spinosa και Satureja cretica (1,7% αιθέριο έλαιο) που βρίσκονται μόνο στην Κρήτη.

Φυτό γνωστό από την αρχαιότητα με το όνομα θύμβρη. Το αναφέρουν Διοσκουρίδης και Θεόφραστος. Οι αρχαίοι το είχαν αφιερώσει στον θεό Διόνυσο. Αφθονούσε στην Μικρά Ασία τόσο που είχαν βαφτίσει ποτάμια και πόλεις με το όνομα Θύμβρια. Ακόμη και ναός του Θύμβριου Απόλλωνα υπήρξε. Το εκτιμούσαν ιδιαίτερα για τις φαρμακευτικές και αρωματικές του ιδιότητες και το έβαζαν στο κρασί φτιάχνοντας τον θρομβίτη οίνο και το χρησιμοποιούσαν μαζί με θυμάρι για να αρωματίζουν τα φαγητά και ιδιαίτερα το κυνήγι. Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν αφροδισιακό και το χρησιμοποιούσαν πολύ στη μαγειρική τους. Τον Μεσαίωνα πίστευαν το φυτό ως πανάκεια για όλες τις ασθένειες. Το θεωρούσαν και αφροδισιακό βότανο και για τον λόγο αυτό απαγορεύτηκε στους καλόγερους να το φυτεύουν στον κήπο τους. Οι ορθόδοξοι καλόγεροι όμως, όπως και οι χωρικοί μας αρωμάτιζαν τις θρούμπες ελιές και τις σταφίδες με θρούμπι.

Στη ρωμαϊκή εποχή, σύμφωνα με μαρτυρία του Κολουμέλα, η θρούμπα αρωμάτιζε σχεδόν κάθε πιάτο! Η χρήση της στη μαγειρική είναι όμοια με της ρίγανης. Με θρούμπη αρωματίζονται κυρίως τα όσπρια. Στην Γερμανία μάλιστα ονομάζεται "Bohnenkraut", το βοτάνι των οσπρίων! Χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες, σούπες ψαριών και λαχανικών, καθώς και σε κρέατα, τυριά, ομελέτες,ψωμιά,φρουτοσαλάτες. Με θρούμπη αρωματίζονται λικέρ και βερμούτ.Στα βυζαντινά χρόνια έφτιαχναν μια πολύ γνωστή σούπα μόνο με κρεμμύδια και ελαιόλαδο και την αρωμάτιζαν με θρούμπη. Τη σέρβιραν σε πιάτα με μικρά κομμάτια ψωμιού. Την έλεγαν «αγιοζούμι» και ήταν η σούπα των καλόγερων

Στην Κρήτη το συναντούμε και με τις κοινές ονομασίες θρύμπα, αθρύμπα ή ήμερη θρύμπα. Οι αγρότες το έβαζαν στα ρακοκάζανα και στα στράφυλλα για να παίρνει ωραίο άρωμα η ρακί. Με θρούμπι έπλεναν και τα βαρέλια πριν βάλουνε μέσα τον μούστο για να εξουδετερώσουν τους παραμύκητες. Έπιναν το αφέψημα του φυτού για εμέτους, ζάλες, εντερικά παράσιτα και στομαχόπονους. Επίσης καταπολεμούσαν τις φθειριάσεις των ζώων τους με αφέψημα από θρούμπι και σκέπαζαν με φύλλα από θρούμπι το τυρί που έβαζαν στην άλμη για να πάρει το τυρί το άρωμά του.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις

Το θρούμπι δρα εναντίον των εντερικών παρασίτων. Δρα ως ορεκτικό και βοηθά στη χώνεψη εξουδετερώνοντας τα αέρια. Αυξάνει την εφίδρωση και έχει αποχρεμπτική δράση. Είναι ωφέλιμο σε στομαχόπονους και διάρροια. Διεγείρει και τονώνει τον οργανισμό και ωφελεί σε ζάλη. Καταπολεμά την αϋπνία και δρα θετικά σε νευροπάθειες. Είναι χρήσιμο σε διαταραχές του οργανισμού λόγω υπερβολικής ζέστης. Το συμπυκνωμένο αφέψημα του φυτού είναι καλό υπακτικό. Βοηθά σε πονόλαιμο και πονόδοντο. Σε επίθεμα (με κοπανισμένο το φυτό) βοηθά εναντίον των τσιμπημάτων μέλισσας. Οι κομπρέσες από φύλλα είναι ωφέλιμες για πρηξίματα και ναυτία. Διεγείρει τη μήτρα και το νευρικό σύστημα. Το έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται σε εξωτερικές πληγές ως επουλωτικό. Λίγες σταγόνες από αυτό στο μπάνιο, μας τονώνει και αναζωογονεί την λειτουργία των γενετικών αδένων. Ιδιαίτερα τονώνει τα λεπτής κράσεως άτομα. Δυναμώνει τους μυς των ποδιών και τα νεύρα. Μετά από 5 με 6 λουτρά η διαφορά φαίνεται σαφώς. Δύο σταγόνες του χυμού του φυτού στα αυτιά βελτιώνει την ελαττωματική ακοή. Το αφέψημα σε γαργάρες δρα επουλωτικά σε πληγές του λάρυγγα και του στόματος.

Παλιά όταν είχαν πληγές στο στόμα ή στο λάρυγγα, έκαναν γαργάρα με αφέψημα από θρούμπι και κρασί και μετά το κατάπιναν, 3-4 σταγόνες από το χυμό του φυτού στα αφτιά πριν τον ύπνο βελτιώνουν την ακοή και σταματούν τον βόμβο. Το αφέψημα από θρούμπι θεωρήται διεγερτικό και τονωτικό και δρα κατά της πνευματικής και σωματικής κούρασης, βοηθάει το άσμα, την ναυτία ,την πέτρα στα νεφρά και είναι κατά της διάρροιας , ακόμα σκοτώνει βακτηρίδια μικρόβια και μύκητες.

Χρησιμοποιούμενα τμήματα

Επίγεια τμήματα το αιθέριο έλαιο λαμβάνεται με απόσταξη από τα άνθη, τα φύλλα και τα κλαδιά και καλύτερη ποιότητα ελαίου δίνουν τα αποξημένα φυτά, συλλογή Ιούνιο ως Αύγουστο.

Δράσεις - Χρήση

Εναντίον των εντερικών παρασίτων, χωνευτικό, ωφέλιμο για το στομαχόπονο και για τις ζάλες, τονωτικό, διεγερτικό.

Αφέψημα Χρησιμοποιείστε το αφέψημα ως ορεκτικό, για τη δυσπεψία και τους στομαχόπονους και ως αντιδιαρροϊκό επίσης είναι τονωτικό, διεγερτικό και ωφέλιμο για τις νευροπάθειες και καταπολεμά την αυπνία" το αφέψημα από τα φύλλα είναι χρήσιμο για τις διαταραχές από υπερβολική ζέστη' το συμπυκνωμένο αφέμημα (αφήστε να εξατμιστεί το μεγαλύτερο μέρος του νερού) με ζάχαρη είναι καλό υπακτικό τέλος το αφέμημα χρησιμοπιείστε το για τον πονόδοντο και τον πονόλαιμο.

Επίθεμα - κομπρέσσα Φτιάξτε επίθεμα με κοπανισμένο φυτό κατά των τσιμπημάτων των μελισσών οι κομπρέσσες από φύλλα είναι ωφέλιμες για τα πρηξίματα και για τη ναυτία· μουσκέψτε ένα επίθεμα σε χυμό για τις εξωτερικές πληγές.

Έλαιο Χρησιμοποιείστε το έλαιο που εξάγεται με πρέσσα από τα φύλλα για τις εξωτερικές πληγές' βάλτες λίγες σταγόνες έλαιο στο νερό για ένα τονωτικό μπάνιο.Το αιθέριο έλαιο περιέχει καρβακόλη, θυμόλη, τερπινένια, κυμένιο.

Καλλιέργειες

Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Η συλλογή πρέπει να γίνεται από τα μέσα Ιουνίου μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα επίγεια τμήματα. Το αιθέριο έλαιο του φυτού λαμβάνεται με απόσταξη από τα άνθη, φύλλα και κλαδιά και την καλύτερη ποιότητα την δίνουν τα αποξηραμένα φυτά.

Πηγές


 * http://www.diaita-express.com/diaita.php?id=1174


 * http://www.hellenicherbs.gr/..


 * http://www.herb.gr/index.php/news/Satureja_thymbra/


 * http://www.dwdekamhnes.gr/files/votana/files/8roumpa_history.htm


 * http://galifabee.blogspot.com/2009/05/blog-post.html