Μπαρμπα Ζαχάρης

''Ήταν παιδί ακόμα όταν το σώμα του άρχσισε να «τρέμει» και στα 30 του οι γιατροί, δεν του έδιναν πολλά χρόνια ζωής. Έστρεψε την πλάτη σε νοσοκομεία και φάρμακα, αγόρασε μερικά χωράφια κοντά στο χωριό του και έγινε ένα με το χώμα, το σβολιασμένο, το λασπωμένο. Σεβάστηκε τη γη που πατούσε και του έδινε κουράγιο και δύναμη, που τον έκανε να ξεχάσει οτι ήταν «προβληματικός». Πενήντα χρόνια μετά, ζει χωρίς καν μια ασπιρίνη και συνεχίζει να καλλιεργεί τη γη του. Τα χρόνια και η αρρώστια δεν τον βοηθούν πολύ, δεν μπορεί ούτε να φάει μόνος του, αλλά σκάβει, φυτεύει και φροντίζει γονατιστός δύο-τρία στρέμματα κήπους, χειμόνα-καλοκαίρι. Το βράδυ, επιστρέφει με τα πόδια στο σπίτι του, στον Αγιο Σύλλα και ξεκουράζεται με μια κούπα κρασί, διαβάζοντας... Επίκουρο!''

Ο Φιλόσοφος της Γης
Ο Ζαχάρης Καραγιάννης, είναι 80 χρονών και αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα ανθρώπου, που παίρνει ζωή από τη γη και της την ανταποδίδει. Δεν χρησιμοποιεί καθόλου φυτοφάρμακα, φρέζες και βελτιωτικά εδάφους γιατί ξέρει τι πρέπει να κάνει με τα φυτά του και τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται στις λίστες των οικοκαλλιεργητών με πανελλαδική αναγνώριση.

Δεν το επεδίωξε, τον ανακάλυψαν οι άνθρωποι που ζουν εναλλακτικά και πηγαίνουν στο περιβόλι του για να προμηθευτούν αυτά που χρειάζονται για τα σπίτια τους. Λάχανα, μαρούλια, σινάπι, αντίδια, κουνουπίδια, μελιτζάνες, ραδίκια, πιπεριές, και πολλά άλλα, συλλέγονται εκείνη τη στιγμή, φρέσκα και δροσερά, μυρωδάτα. Ο μπαρμπά-Ζαχάρης, δεν ξέρει καν από τι είδους αρρώστια πάσχει και δεν τον ενδιαφέρει πια.

«Μπορεί να πεθάνω αύριο, αλλά εγω κάνω σχέδια για 10 χρόνια» μας λέει και το σώμα του τρέμει. Σταυρώνει τα χέρια στο στήθος για να περιορίσει τις κινήσεις τους, γονατίζει για να κόψει λάχανα να μας δώσει, κάθεται με όρεξη να φάει το κοτόπουλο που του έφερε η κοινωνική λειτουργός από το ΚΑΠΗ και ανοίγει το στόμα τους σαν μικρό παιδί για να τον ταΐσει και έχει διάθεση για κοπλιμέντα: «Αν δεν ήμουν έτσι, δε θα σε γνώριζα» της λέει, «να και ένα καλό που δεν μπορώ να φάω μόνος μου!»